De FMECA-risicomatrix is niet de bedrijfswaardenmatrix!

Het onderscheid tussen een bedrijfswaardenmatrix en een FMECA-risicomatrix is een fundamenteel aspect van volwassen assetmanagement. Hoewel beide instrumenten op het eerste gezicht risico’s in kaart lijken te brengen, dienen ze wezenlijk verschillende doelen en opereren ze op verschillende niveaus binnen een organisatie.

De verwarring ontstaat vaak doordat assetmanagement risico definieert als het effect van onzekerheid op doelstellingen – een definitie die zowel van toepassing is op strategische (bedrijfs)doelen als op operationele (technische) doelen. Het is dan ook cruciaal om het onderscheid te begrijpen.

Een beschouwing van beide matrices is op zijn plaats, want ze zijn geen concurrenten, maar complementaire gereedschappen in de toolbox van een assetmanager.

Bedrijfswaardenmatrix: strategische richting

Een bedrijfswaardenmatrix is het strategische kompas van de organisatie. Het beantwoordt de vraag: “Welke assets dragen het meest bij aan onze overkoepelende bedrijfswaarden?” Dit is een instrument voor het hogere management en de strategische planners. De focus ligt hier niet op de technische details van een faalwijze, maar op de gevolgen van generieke gebeurtenissen op de bedrijfswaarde.

De matrix beoordeelt de bijdrage van een asset aan doelstellingen zoals:

  • Winstgevendheid en continuïteit: Hoe belangrijk is de asset voor de omzet of het beperken van kosten?
  • Veiligheid en reputatie: Wat is de impact van een calamiteit op mens en milieu en hoe beïnvloedt dit het imago?
  • Duurzaamheid en circulariteit: Hoe draagt de asset bij aan CO2-reductie of het hergebruik van materialen?
  • Bereikbaarheid en kwaliteit: Wat is het effect op de dienstverlening, zoals de doorstroming van verkeer of de beschikbaarheid van elektriciteit?

De matrix wordt opgebouwd door de kans van voorkomen van generieke gebeurtenissen (denk aan falen, uitval, of externe invloeden zoals weersomstandigheden) te verbinden aan hun gevolgen voor de genoemde bedrijfswaarden. De analyse is niet-locatiegebonden en richt zich op het complete assetportfolio. Door de resultaten te prioriteren – vaak door de risicoscores te vertalen naar monetaire equivalenten – kan de organisatie bepalen waar de schaarse investeringsmiddelen het meest effectief kunnen worden ingezet. Dit vormt de basis voor het Strategisch Assetmanagementplan (SAMP).

Voorbeeld: Prioritering van een Bruggennetwerk

Een provincie beheert een netwerk van honderden bruggen. Het is onmogelijk om ze allemaal tegelijk te renoveren. Met de bedrijfswaardenmatrix wordt strategisch inzicht verkregen. Een brug nabij een grote haven krijgt een hoge score op de bedrijfswaarde ‘bereikbaarheid’ en ‘economische vitaliteit’, terwijl een kleine brug over een sloot in een afgelegen gebied laag scoort. Mocht een falen van die eerste brug een complete economische regio platleggen, dan is de kans op een dergelijk falen een cruciaal risico dat onmiddellijke aandacht vereist. De analyse met de bedrijfswaardenmatrix is het instrument om deze strategische beslissingen te onderbouwen en de investeringen te richten op de assets die de meeste waarde leveren.

De FMECA Risicomatrix: Het Tactische Detail

Waar de bedrijfswaardenmatrix het strategische plan uittekent, duikt de FMECA-risicomatrix in de operationele details. Dit is het gereedschap van de technicus, de onderhoudsmanager en de asset specialist. Het doel is om specifieke faalwijzen van een asset te identificeren, de effecten ervan te analyseren en de prioriteit te bepalen voor preventieve maatregelen.

FMECA staat voor Failure Mode, Effects and Criticality Analysis. Dit is een systematisch proces in drie stappen:

  1. Faalwijze (Failure Mode): De specifieke manier waarop een component kan falen (bijvoorbeeld: ‘een afdichting lekt’, ‘een lager loopt warm’).
  2. Effect (Effects): De directe gevolgen van die faalwijze op het functioneren van de asset (bijvoorbeeld: ‘het hydraulisch systeem verliest druk’, ‘de brug opent niet volledig’).
  3. Kritiekheid (Criticality): De ernst en waarschijnlijkheid van de faalwijze worden gecombineerd om een Risicoprioriteitsgetal (RPN) te berekenen.

De risicomatrix voor FMECA bestaat doorgaans uit twee assen: Ernst (de impact, variërend van verwaarloosbaar tot catastrofaal) en Waarschijnlijkheid (de kans op optreden, van zeldzaam tot frequent). De vermenigvuldiging van deze scores leidt tot het RPN, waarmee de meest risicovolle faalwijzen worden geprioriteerd. Dit helpt bij het ontwikkelen van een Onderhoudsstrategie, zoals RCM (Reliability Centered Maintenance).

Voorbeeld: Analyse van een Ophaalbrug

Nadat de strategische beslissing is genomen om de ophaalbrug te renoveren, duikt het team in de operationele details. De FMECA-risicomatrix wordt toegepast op alle cruciale onderdelen van de brug, van de elektrische motor tot de mechanische vergrendelingen en het hydraulische systeem.

  • Faalwijze: Een afdichting in een hydraulische cilinder lekt.
  • Gevolg: De brug kan niet correct openen of sluiten, wat leidt tot verkeersopstoppingen op de weg en oponthoud voor de scheepvaart.
  • Risicomatrix: De ernst is hoog (verlies van functionaliteit). De waarschijnlijkheid hangt af van de ouderdom en het type afdichting. Als de RPN-score hoog is, zal de onderhoudsafdeling prioriteit geven aan het tijdig inspecteren en vervangen van deze afdichtingen om een storing te voorkomen.
Het Duidelijke Onderscheid en de Integrale Visie

Het kernverschil tussen de twee matrices ligt in hun focus en hun rol binnen de organisatie:

  • Niveau: De bedrijfswaardenmatrix opereert op een strategisch niveau; de FMECA-risicomatrix op een tactisch/operationeel niveau.
  • Vraagstelling: De bedrijfswaardenmatrix beantwoordt de vraag: “Wat is het belangrijkste om te doen?” De FMECA-risicomatrix beantwoordt de vraag: “Hoe kunnen we het beste een storing van dit onderdeel voorkomen?”
  • Perspectief: De bedrijfswaardenmatrix is een top-down benadering die de hele organisatie overziet. De FMECA-risicomatrix is een bottom-up analyse van specifieke assets en componenten.

Beide matrices zijn onmisbaar. De strategische matrix helpt asset-owners bepalen welke assets belangrijk zijn en waar de investeringen naartoe moeten. De tactische matrix helpt de technici en ingenieurs te bepalen hoe die assets optimaal moeten worden beheerd om falen te voorkomen. De integratie van beide, van strategische besluitvorming tot operationele uitvoering, is de essentie van een volwassen en effectief assetmanagementsysteem. En sluit naadloos aan op de rollen binnen assetmanagement.

Dit samenspel van strategische en tactische overwegingen is de sleutel tot succes in assetmanagement. Het voorkomt dat er geïnvesteerd wordt in assets die weinig bedrijfswaarde toevoegen, en zorgt ervoor dat de meest cruciale assets de juiste technische aandacht krijgen.

De bedrijfswaardenmatrix is niet de FMECA risicomatrix; Gemini AI

Van het gebaande Padcast

Ik dacht dat de eerste podcast die ik zou meemaken er eentje zou zijn van Jeroen Blijsie. Maker van de facilitator podcast. Deze staat echter voor vrijdag 4 april op de planning. Kort nadat ik gevraagd werd om hieraan bij te dragen belde Coen Bavinck me voor een andere podcast. Die Van het gebaande Padcast.

De podcast met mij is net 10 minuten onderweg als mijn telefoon gaat. Het ziekenhuis belt. Met heftig nieuws. Mijn heup moet vervangen worden. Het is even slikken, maar ik wil doorgaan met de podcast. Wat volgde was een indringend gesprek over gezondheid, de Camino naar Santiago de Compostella, assetmanagement, het basisinkomen, faciliteren binnen LEF en uiteindelijk over wat er nodig is om moedige keuzes te maken.

De podcast was gepland als een interessant (maar best analytische) gesprek over hoe je assetmanagement technieken kunt inzetten om moedige beslissingen te nemen die altijd opkomen bij innovaties. Maar het werd veel persoonlijker. En echter.

Foto: Coen Bavinck

Een mooie eerste ervaring die bovendien heel leuk was om mee te maken. Soms zoeken naar woorden en op andere momenten kwamen ze vanzelf. Van het gebaande Padcast: Luister je mee?

Maximale Spijt als innerlijk kompas

In assetmanagement, waar keuzes zich vaak bevinden op het snijvlak van kosten, risico’s en prestaties, dient het concept van “maximale spijt” als een innerlijk kompas. Het draait om het voorkomen van situaties waarin een besluit dat op dat moment logisch leek, achteraf juist tot grote nadelen of zelfs desastreuze gevolgen leidt.

Maximale spijt treedt op wanneer investeringen of onderhoud worden uitgesteld om kosten te besparen, terwijl dit later tot hogere uitgaven, veiligheidsrisico’s of operationele verstoringen leidt, met zichtbare impact op de bedrijfswaarden.

Maximale spijt komt vooral naar voren bij beslissingen die op basis van huidige omstandigheden of budgettaire druk worden gemaakt, maar achteraf grote problemen veroorzaken. Denk aan kostenbesparende maatregelen die uiteindelijk leiden tot storingen of faalincidenten, die duurder uitpakken dan de oorspronkelijke besparing. In zulke keuzes onder onzekerheid spelen risicoanalyse en scenario’s een sleutelrol: ze helpen de potentiële schade en de kans daarop in te schatten.

Keuzes onder onzekerheid

Bij keuzes onder onzekerheid wordt vaak gewerkt met “Forecasting” scenario’s – denkbeelden van de toekomst die helpen de gevolgen van beslissingen te verkennen. Stel dat een assetmanager moet beslissen over het vervangen van verouderde installaties op een afvalwaterzuivering. De apparatuur functioneert nog, maar storingen nemen toe. De opties zijn om direct te vervangen of enkele jaren te wachten, met het risico dat storingen verergeren. Hoewel wachten financieel aantrekkelijk kan lijken, kan maximale spijt zich voordoen als een ernstige storing later leidt tot hoge reparatiekosten, procesverstoringen en mogelijk ook milieuschade.

Vergelijkbaar is het besluit om onderhoud aan een cruciale pompinstallatie uit te stellen. Een pomp die jarenlang probleemloos draait, lijkt nu geen directe aandacht te vragen – waarom juist nu onderhoud uitvoeren? Toch kan het uitstellen van die maatregel maximale spijt veroorzaken, vooral als de pomp tijdens hevige regenval onverwacht uitvalt. De herstelkosten kunnen uiteindelijk hoger zijn dan gepland onderhoud, en het zuiveringsproces kan ontregeld raken, met milieu- en gezondheidsschade als gevolg. Achteraf wordt duidelijk dat een preventieve investering de meest duurzame keuze was.

Lange termijn keuzes

Maximale spijt ontstaat als keuzes te veel op de korte termijn zijn gericht en het grotere plaatje van veerkracht en betrouwbaarheid uit het oog wordt verloren. Sommige maatregelen lijken kostbaar, maar voorkomen juist spijt en hoge herstelkosten in de toekomst. Door risico’s en lange-termijnimplicaties helder te overzien, nemen assetmanagers beslissingen die niet alleen het systeem, maar ook hun eigen gemoedsrust beschermen.

In assetmanagement wordt de “regret-minimizing” benadering vaak toegepast. Dit betekent dat keuzes worden beoordeeld op hun voordelen, maar juist ook op de potentiële negatieve uitkomsten in het slechtst denkbare scenario. Door deze aanpak wordt maximale spijt proactief verminderd: beslissingen worden genomen met het oog op het vermijden van spijt op de lange termijn, zelfs als de risico’s in eerste instantie klein lijken. Dit vereist inzicht in de assets én in externe factoren zoals klimaatverandering, technologieveroudering en veranderende regelgeving, die elk de kans op spijt kunnen vergroten.

Op die manier ontstaan keuzes die de lange termijn en de toekomstbestendigheid van assets vooropstellen. In plaats van uitsluitend te sturen op korte termijn financiële voordelen, worden ook toekomstige onzekerheden meegenomen. Het is daarmee niet alleen een kwestie van verstandig beheer, maar ook van een zekere nederigheid: accepteren dat we niet alle toekomstige risico’s kunnen voorzien, maar wél zorgvuldig kunnen anticiperen op wat we later écht niet willen betreuren.

Maximale spijt in vier stappen

Op hoofdlijnen worden de volgende vier stappen doorlopen.

Definieer alternatieve maatregelen

Eerst bepaal je welke maatregelen of investeringen mogelijk zijn om je asset(s) te beheren.

Stel scenario’s op

Vervolgens breng je mogelijke scenario’s of uitkomsten in beeld. Bijvoorbeeld scenario’s met verschillende economische omstandigheden, kostenontwikkelingen, effecten op de omgeving of degradaties van de asset(s).

Bereken uitkomsten en spijt per scenario

Voor elk scenario bepaal je wat de uitkomst zou zijn van elke maatregel. Voor de “spijt” bereken je per scenario het verschil tussen de uitkomst van de gekozen maatregel en de uitkomst van de best mogelijke maatregel in dat scenario.

Identificeer maximale spijt

Bepaal per maatregel het ergste spijtscenario. De maatregel met de laagste maximale spijt wordt vervolgens vaak als de beste keuze beschouwd, omdat het de meest robuuste optie is die je beschermt tegen de slechtste resultaten.

je probeert met deze stappen dus een maatregel te kiezen waarmee je in het slechtste geval de minste spijt hebt.

Maximale Spijt als innerlijk kompas is dan misschien niet het meest aansprekend. Het voorkomt wel een innerlijk conflict en de handen in het haar wanneer de gekozen maatregel uiteindelijk toch verkeerd blijkt.

Photo by Nathan Cowley